Na jaren werken met mensen, teams en organisaties begon me op te vallen dat heel verschillende vraagstukken opvallend vaak op hetzelfde punt vastlopen: we vermijden vandaag het ongemak dat nodig is om werkelijk iets te veranderen.

Ik ben dat gespaard ongemak gaan noemen.

Vanuit mijn werk, ervaring en praktijkonderzoek ben ik steeds verder gaan onderzoeken waar dat ongemak zich vastzet, wat maakt dat mensen en organisaties het blijven sparen en vooral: wat er gebeurt als ze dat te lang doen. Daaruit ontstond mijn eigen manier van kijken en werken, opgebouwd rond vijf zones: Uitspreken, Eigenaarschap, Loyaliteiten & haakjes, Besluitvorming en Gevolg.

Die vijf zones helpen me zichtbaar te maken waar een patroon werkelijk vastzit, wat het in stand houdt en waar de rekening inmiddels terechtkomt. In een organisatie kan dat zichtbaar worden in tijd, capaciteit, mensen, besluitvorming en resultaat. Persoonlijk kan diezelfde rekening zich uiten in vermoeidheid, conflict, aanpassen, te veel dragen of steeds opnieuw vastlopen in hetzelfde patroon.

Hier deel ik wat ik daarin zie, onderzoek en leer. Over organisaties en leiderschap, maar net zo goed over relaties, persoonlijke ontwikkeling en onszelf. De context verschilt. Het mechanisme verrassend vaak niet.

Gespaard ongemak verdwijnt niet. Het verplaatst zich.

Plan een gesprek in. Voor als je weet dat er iets moet gebeuren.