de enflame methode
De meeste problemen zitten niet waar je kijkt.
(M)teams, individuen en duo’s lopen niet vast op inhoud.
Ze lopen vast op wat al te lang wordt vermeden.
- Gesprekken die niet gevoerd worden.
- Besluiten die vooruitgeschoven worden.
- Verantwoordelijkheid die rond blijft gaan.
- Loyaliteiten die sterker zijn dan richting.
Het loopt niet vast. Het wordt vastgehouden.
Niemand kiest ervoor om het zo te laten lopen.
En toch gebeurt het.
Omdat iets niet wordt uitgesproken.
Omdat iemand blijft dragen.
Omdat iedereen voelt: dit klopt niet, maar niemand het openbreekt.
En zo ontstaat langzaam gespaard ongemak
De duurste kostenpost staat nergens
Je ziet het niet in je cijfers of in iets tastbaars. Maar wel in gedrag. Zoals:
dezelfde patronen blijven terugkomen.
mensen haken af zonder te vertrekken
gesprekken worden gevoerd, maar niets verandert.
besluiten worden genomen, maar niet gedragen.
samenwerkingen blijven bestaan uit gewoonte.
Je vermijdt het gesprek.
En dus gebeurt er niets.
Je start iets nieuws.
Je maakt nieuwe afspraken.
Je probeert het opnieuw.
Maar wat je niet aanpakt, herhaalt zich.
Altijd.
verzuim loopt op, zonder dat iemand het echt benoemt.
sterke mensen vertrekken. De rest past zich aan.
leiders blijven dragen wat niet van hen is.
professionals zien het, maar spreken zich niet uit.
iedereen spaart elkaar, maar neemt geen eigenaarschap
Het probleem is niet wat er misgaat.
Het probleem is wat je in stand houdt.
Dat is zelden onwil, maar wel iets wat dus gaandeweg (onbewust) in stand wordt gehouden.
Hoe een doorbraakdag eruit kan zien
Geen standaard hei-sessie met vlotten bouwen.
Geen dag vol oppervlakkigheden om het veilig te houden.
Een doorbraakdag begint meestal bij wat iedereen al voelt, maar waar nog omheen wordt bewogen.
Dat kan gaan over:
- een MT dat blijft trekken aan een team
- samenwerkingen waar irritatie onderhuids meespeelt
- besluiten die telkens terugkomen
- mensen die veel dragen, maar weinig uitspreken
- of een team dat op papier draait, maar geen echte beweging meer voelt
Tijdens een doorbraakdag maak ik zichtbaar wat onder tafel is geraakt.
We vertragen waar iedereen versnelt.
We leggen bloot wat impliciet is geworden.
En we voeren gesprekken die vaak al veel langer nodig zijn.
Soms scherp.
Soms confronterend.
Maar altijd met respect voor de mensen die erin zitten.
Het doel is niet een “fijne dag”.
Het doel is dat er weer helderheid ontstaat.
Zodat verantwoordelijkheid terug kan naar waar die hoort, besluiten weer gedragen worden en mensen niet langer om het echte gesprek heen hoeven te bewegen.
Waar ik kijk
Ik kijk altijd naar vijf plekken waar het systeem zichzelf vasthoudt:

Uitspreken
wat al te lang niet wordt gezegd
![]()
Loyaliteiten en haakjes
wat mensen vasthoudt in plaats van vooruit helpt

Besluitvorming
waar richting ontbreekt

Eigenaarschap
wie draagt en wie ontwijkt

Gevolg
wat dit inmiddels kost
Daar zit de beweging. Niet in nog een gesprek.
Maar in wat daaronder ligt.
Wat er door Enflame gebeurt
datgene waar al maanden omheen wordt bewogen, komt op tafel
verantwoordelijkheid gaat terug naar waar hij hoort
rollen die impliciet zijn geworden, worden expliciet gemaakt
wat al lang duidelijk was, wordt eindelijk besloten
Wat daarna verandert
Niet meer langs elkaar heen bewegen.
Niet meer blijven dragen wat niet van jou is.
Niet meer wachten tot iemand anders het oplost.
Wel:
helderheid die richting geeft
besluiten die blijven staan
relaties die zuiver worden of stoppen
Niet voor iedereen
-
Niet voor wie vooral rond hetzelfde wil blijven bewegen.
-
Niet voor wie het comfortabel wil houden.
-
Niet voor wie hoopt dat het vanzelf oplost.
-
Wel voor wie voelt: zo kan het niet langer.
Wat laten jullie onuitgesproken
Klaar om te stoppen met sparen?
De vraag is nooit of er spanning is.
De vraag is hoe lang je die nog laat oplopen.
Start de ingreep.
Of laat alles precies zoals het is.
Beide zijn een keuze.
Tot slot: heel eerlijk
Dit werk vraagt lef.
Van jou én van mij.
Maar alles wat duurzaam verandert, begint waar het spannend wordt.
