Over mij
Kennismaken met
Anneke de Waal
Doorbreker van gespaard ongemak
Ik blus geen brandjes meer.
Ik kijk liever naar waarom ze blijven ontstaan.
De meeste systemen lopen niet vast op inhoud.
Ze lopen vast op wat te lang wordt gespaard.
Dat zie ik in organisaties.
En dat heb ik ook bij mezelf gezien.
Te lang loyaal blijven.
Te lang begrijpen.
Te lang wachten tot iets vanzelf zou verschuiven.
Aan de buitenkant klopt het nog. Aan de binnenkant weet je al: dit schuurt.
Wat niet wordt uitgesproken, verdwijnt niet. Het zoekt een andere weg.
Via spanning.
Via omwegen.
Via mensen die gaan dragen wat eigenlijk uitgesproken had moeten worden.
Die realisatie is geen theorie.
Dat is ervaring.
Waar ik voor werk
Ik werk met leiders, teams en samenwerkingen waar alles ogenschijnlijk blijft draaien, maar waar onderhuids iets blijft terugkomen dat nooit echt wordt benoemd.
Vaak zonder groot conflict. Juist daarom blijft het zo lang bestaan.
- Gesprekken die nergens echt landen.
- Besluiten waar niemand eigenaarschap op neemt.
- Mensen die blijven dragen of aanpassen.
- Loyaliteiten die sterker worden dan richting.
Wat gespaard wordt, gaat sturen.
Altijd.
Mijn werk begint daar waar het professioneel blijft lijken, maar niet meer stroomt.
Hoe ik werk
Ik kom niet om er nog een gesprek over te voeren terwijl alles hetzelfde blijft.
Ik maak zichtbaar wat al speelt.
- Waar wordt vermeden.
- Waar verantwoordelijkheid blijft schuiven.
- Waar besluiten niet landen.
- Waar loyaliteiten beweging tegenhouden.
Dat vraagt geen hardheid. Wel helderheid.
Ik werk rustig en direct.
Zonder omwegen.
Zonder iemand te sparen, maar ook zonder iemand weg te zetten.
Eerst zuiver krijgen wat er speelt.
Daarna pas opnieuw bouwen.
"Ik weet nog goed wanneer ik dat voor het eerst scherp zag. In een team waar de sfeer “goed” werd genoemd, maar het verloop hoog was. Mensen deden hun werk, vergaderden netjes en hielden elkaar te vriend. Tot iemand zich ziek meldde. En daarna nog iemand. Niemand durfde uit te spreken wat er werkelijk speelde. Iedereen voelde het. Niemand benoemde het. Toen dat eindelijk gebeurde, was er geen drama. Alleen opluchting. Dat is wat waarheid vaak doet."
Dat moment is me altijd bijgebleven. Niet omdat er ineens een grote doorbraak was.
Maar omdat iedereen al wist wat er speelde. Alleen had niemand het nog hardop gezegd.
Achtergrond
Voor Enflame was ik mede-oprichter van In Petto.
Vanuit die rol werkte ik met organisaties, individuen, en koppels waar samenwerking en leiderschap onder druk stonden: productieomgevingen, zorgorganisaties en directieteams. Vaak op momenten waarop alles nog leek te functioneren, maar de onderstroom al bepaalde wat er wel en niet gebeurde.
Die jaren hebben mijn manier van kijken gevormd.
Niet gericht op gedrag alleen, maar op het systeem eronder.
Niet op symptoombestrijding, maar op wat het in stand houdt.
En vooral: op de prijs van te lang sparen.
Waarom ik dit werk doe?
Omdat uitstel zelden neutraal is.
Omdat schijnharmonie duurder is dan spanning.
Omdat echte samenwerking pas ontstaat nadat het onuitgesprokene op tafel ligt.
Ik geloof niet in snelle oplossingen.
Wel in scherpe ingrepen die ruimte maken voor volwassenheid, eigenaarschap en heldere besluiten.
Dat vraagt lef.
Van iedereen aan tafel.
Ook van mij.
Wanneer mijn werk past
Als je voelt dat het zo niet verder kan.
Maar ook niet precies weet waar het vastzit.
Als je merkt dat er meer speelt dan wat er gezegd wordt.
En dat het tijd is om niet langer rond het ongemak te bewegen.
Dan kunnen we kijken.
Je hoeft niet meteen te weten hoe.
Vaak begint het gewoon met erkennen dat het zo niet langer klopt.
